Zaburzenia zdrowia seksualnego u mężczyzn ze schizofrenią

Schizofrenia jest postępującą chorobą charakteryzującą się stopniowym narastaniem zmian osobowości (zubożenie emocjonalne, pojawianie się dziwactw i osobliwości), zmiany negatywne, zaburzenia myślenia. Cięższe postacie schizofrenii występują u mężczyzn, mniej postępujące u kobiet. Schizofrenia należy do grupy chorób psychicznych, wielu mężczyzn cierpiących na to zaburzenie zmaga się również z zaburzeniami zdrowia seksualnego.

Zaburzenia zdrowia seksualnego u mężczyzn ze schizofrenią

Dysfunkcje seksualne w schizofrenii mogą wyraźnie odzwierciedlać zmiany osobowości. Zaburzenia popędu seksualnego to jedne z najwcześniejszych oznak zbliżającego się załamania psychicznego. Wśród objawów schizofrenii szczególne znaczenie ma wzrost autyzmu i alienacji. Zmienia to stosunek do otoczenia, zawęża więzi osobiste i utrudnia odbycie stosunku seksualnego. Utrata emocjonalności powoduje osłabienie pożądania seksualnego. Czasami, w ramach wewnętrznej zmiany osobowości lub pod wpływem nieudanych prób w normalnym życiu seksualnym,u schizofreników rozwija się perwersyjne pożądanie seksualne. Jednak same zaburzenia seksualne mogą wywołać zaostrzenie schizofrenii, podobnie jak wszelkie inne trudności życiowe, sytuacje stresowe często prowadzą do manifestacji choroby u osób wcześniej zdrowych psychicznie.

Zaburzenia seksualne u mężczyzn ze schizofrenią są zróżnicowane: rozwijają się zaburzenia erekcji, zaburzenia wytrysku, zmniejszone odczuwanie orgazmu, pożądania seksualnego. Motywy seksualne często znajdują się w ogólnych psychopatologicznych zespołach schizofreników: urojeniach zazdrości, ciągłym pisaniu listów miłosnych, oglądaniu pornografii, niezwykłych doznaniach w okolicy narządów płciowych, a także w innych obszarach. Mężczyźni ze schizofrenią są podatni na ekshibicjonizm, upartą demonstracyjną masturbację i gwałt.

Co wpływa na zaburzenia seksualne u schizofreników?

Niedawna analiza wykazała znacznie podwyższony poziom prolaktyny zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet ze schizofrenią, którzy nie byli leczeni przeciwpsychotycznie. To badanie, plus dowody na to, że hiperprolaktynemia (nadmiar hormonu prolaktyny w surowicy krwi) może prowadzić do braku libido i zaburzeń erekcji, wspiera hipotezę, że dysfunkcja seksualna może być związana z patogenezą samej schizofrenii.

Omówiono również farmakodynamiczne mechanizmy leków przeciwpsychotycznych, jako możliwe przyczyny dysfunkcji seksualnych.Tak, więc większość tych leków wykazuje antagonizm wobec receptorów dopaminergicznych D2, a przekazywanie impulsów jest z kolei niezbędne dla pożądania i pożądania seksualnego. Mimo tych faktów niewiele wiadomo na temat specyficznych przyczyn dysfunkcji seksualnych u mężczyzn ze schizofrenią (tj., które konkretne aspekty seksualności są upośledzone przez samą chorobę, a które są spowodowane stosowaniem leków przeciwpsychotycznych).

Jak zróżnicowana ocena rozpowszechnienia dysfunkcji seksualnych jest trudna, ponieważ wszystkie badania opierają się wyłącznie na badaniach mężczyzn, którzy przyjmowali leki przeciw psychotyczne. Tak, więc rozpowszechnienie dysfunkcji seksualnych u mężczyzn ze schizofrenią, według różnych źródeł, obserwowano u 44% – 65% wszystkich pacjentów, a jeszcze więcej w próbie mężczyzn – 82%.

Badanie wykazało również, że pacjenci ze schizofrenią rzadziej mieli partnera seksualnego, częściej mieli nieprzyjemny pierwszy stosunek, a także mieli tendencję do postrzegania seksualności, jako mniej ważnej części swojego życia. Mieli mniej partnerów, mimo że w większości przypadków pierwsze doświadczenia seksualne otrzymywali w tym samym wieku, co zdrowe osoby. Ponadto u mężczyzn ze schizofrenią stwierdzono zmniejszenie przyjemności z aktywności seksualnej.

Wnioski

Autorzy doszli do wniosku, że schizofrenia jest związana z rozwojem dysfunkcji seksualnych i że taka dysfunkcja seksualna może nie być związana z terapią przeciwpsychotyczną. Ponieważ próba składała się głównie z mężczyzn z pierwszym epizodem psychotycznym, wyniki mogą dotyczyć tylko tej podgrupy. Przy powolnej schizofrenii mężczyźni skarżą się na zmniejszony popęd płciowy, osłabienie erekcji, przedwczesny wytrysk, otępienie orgazmu. Wielu z nich masturbowało się w dzieciństwie, czemu towarzyszyły niezwykłe fantazje lub przebiegało w perwersyjnej formie.

Libido często spada po 20 roku życia. Jeśli mężczyzna w tym wieku nie jest jeszcze żonaty, osłabienie erekcji nie pozwala na współżycie seksualne i małżeństwo. W 20% przypadków rozwija się przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego i przedwczesny wytrysk. Schizofreników cechuje dwojakie podejście do problemów seksualnych: z jednej strony upór w otrzymywaniu specjalistycznej pomocy, a z drugiej powolne uzasadnienie „chcę być jak wszyscy”. Zmniejszone libido wiąże się z utrzymującym się fizycznym dyskomfortem związanym ze schizofrenią. Umysłowa treść pociągu seksualnego jest daleka od rzeczywistości, odzwierciedla nie zwykłą interakcję płci, ale rodzaj własnych fantazji lub urojeń. Ale nawet to szybko zanika z czasem.